วันจันทร์ที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2554
วันอาทิตย์ที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2554
ความพอดี ต่อโลก, ต่อใจ,..
<p>ความพอดีของกรรม, ต่อโลก, ต่อใจ, ต่อธรรมะ: สมดุลกรรม -
กฎแห่งกรรมจะคืนวิบากที่พอดีๆ กับทุกการกระทำ, เรียกอย่างแยกก็ได้ว่า สมดุลโลก-เมื่อเรากระทำต่อโลก, สมดุลใจ-เมื่อเรากระทำต่อใจของเราเอง, และ สมดุลธรรม-เมื่อเราปฏิบัติธรรมสร้างความสมดุลแก่ชีวิต และปฏิบัติเพื่อสลัดตัวเองออกจากการเวียนว่ายตายเกิด
มีเรื่องน่าคิดว่า สิ่งที่เราำทำไม่ว่าดีหรือชั่ว ใจจะเก็บไว้ทั้งหมด แล้วจะคืนให้เราในภายหลังในเวลาที่เหมาะสม โดยที่เราไม่มีสิทธิเลือกเลย...จิตของเรามันจะคว้าสิ่งใดก็ตามที่มันเห็นชัดที่สุด....ทีนี่ก็จะยึดไอ้สิ่งที่ว่านั้นมาเป็นที่พึ่ง ไปด้วยกัน,
แล้ว.............เจ้าสิ่งที่ว่าอีกนั่นแหละมันจะค่อยลดขนาดและปริมาณลงไปเรื่อยๆ เหมือนมันจาง มันไม่เชื่อ จนเมื่อมันหายไปแล้วนั่นแหละจิตของเราจึงจะหาที่พึ่งใหม่, มันไม่สนใจว่า
เราจะชอบที่พึ่งนั้นหรือไม่ มันก็จะคว้าเอาไว้ตามธรรมชาติของมัน...เป็นเช่นนี้เรื่อยไปวันอาทิตย์ที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2554
วันพฤหัสบดีที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2554
วันอังคารที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2554
วันจันทร์ที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2554
วันอังคารที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2554
วันพฤหัสบดีที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554
วันพฤหัสบดีที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554
วันอาทิตย์ที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554
วันพุธที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2554
ถ้าจะให้ศีลบริสุทธิ์รู้สึกว่าจะไม่หนักอะไรนัก ถ้ารู้จุดของเหตุนั่นคือ ถ้าเรามีพรหมวิหาร 4 ครบถ้วนแล้ว ไม่ว่าศีลอะไรก็ดีไปหมดทุกอย่าง
แต่นอกจากจะมีพรหมวิหาร 4 ครบถ้วนแล้วก็ยังดีไม่พอ ต้องมีสติสัมปชัญญะควบคุมกำลังใจไว้เสมอ
เมื่อมีสติสัมปชัญญะควบคุมกำลังใจไว้แล้ว ถ้ามีสติสัมปชัญญะมากเกินไปก็มักจะเฟ้อเหมือนกัน ฉะนั้น ศึลที่จะทรงได้ดีนั้น อีกด้านหนึ่งจะต้องมีปัญญาเข้าไปควบคุม
แต่นอกจากจะมีพรหมวิหาร 4 ครบถ้วนแล้วก็ยังดีไม่พอ ต้องมีสติสัมปชัญญะควบคุมกำลังใจไว้เสมอ
เมื่อมีสติสัมปชัญญะควบคุมกำลังใจไว้แล้ว ถ้ามีสติสัมปชัญญะมากเกินไปก็มักจะเฟ้อเหมือนกัน ฉะนั้น ศึลที่จะทรงได้ดีนั้น อีกด้านหนึ่งจะต้องมีปัญญาเข้าไปควบคุม
ปัญญากับสตินี้จะต้องเท่ากัน ถ้าสติมากไปก็ฟุ้งอีก ปัญญามากไปก็ฟุ้งเกินไป เวลาสตินึก ปัญญาก็ควบคุมว่า ไอ้สิ่งที่ตัวนึกไว้นี้มันถูกต้องตามสิกขาบทที่องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไหม เมื่อใช้สติสัมปชัญญะควบคุมอยู่ ถ้าจะให้ดีไปอีก ให้บริสุทธิ์จริง ก็จะต้องมีหิริและโอตตัปปะ คือมีความละอายในจิตที่เราคิดว่าจะทำลายศีล เกรงกลัวผลของความชั่วที่จะเกิดจากศีลถูกทำลายแล้ว......................................
วัชชีปุตตสูตรเอกํ สมยํ ภควา เวสาลิยํ วิหรติ มหาวเน กูฏาคารสาลายํ ฯ อถโข อญ ฺญตโรวชฺชิปุตฺตโก ภิกฺขุ เยน ภควา เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา ภควนฺตํ อภิวาเทตฺวา เอกมนฺตํนิสีทิ เอกมนฺตํ นิสินฺโน โข โส วชฺชิปุตฺตโก ภิกฺขุ ภควนฺตํ เอตทโวจ สาธิกมิทํ ภนฺเตทิยฑฺฒสิกฺขาปทสตํ อนฺวฑฺฒมาสํ อุทฺเทสํ อาคจฺฉติ นาหํ ภนฺเต เอตฺถ สกฺโกมิ สิกฺขิตุนฺติ ฯสกฺขสิ ปน ตฺวํ ภิกฺขุ ตีสุ สิกฺขาสุ สิกฺขิตต อธิสีลสิกฺขาย อธิจิตฺตสิกฺขาย อธิปญ ฺญาสิกฺขายาติฯ
วันพุธที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2554
วันศุกร์ที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2554
สมัครสมาชิก:
ความคิดเห็น (Atom)